پاساژ سلولی در سلول های چسبنده و معلق

پاساژ سلولی

پاساژ سلولی

پاساژ استاندارد (subculture)

پاساژ به رقیق شدن سلولهایی گفته می شود که برای تغذیه سلولها با محیط تازه به تکثیر(confluence) زیاد رسیده اند تا امکان تکثیر مداوم کشت فراهم شود.

برای سلولهای پستانداران، پاساژ باید زمانی انجام شود که سلولها به انتهای مرحله رشد لگاریتمی برسند، بنابراین قبل از رسیدن به مرحله ثابت. برای سلولهای چسبنده که معمولاً به معنای رسیدن به 80-90٪ تکثیر(confluence) است (هنوز فضا برای رشد در ظرف کشت وجود دارد). برای کشت سوسپانسیون، زمانی است که سلولها شروع به جمع شدن می کنند و محیط کدر می شود، به ویژه اگر ظرفی کمی تکان بخورد.

پاساژ سلول ها در مرحله ساکن توصیه نمی شود زیرا آنها به مدت طولانی تری شروع به رشد مرحله لگاریتمی هنگام کاشت می کنند. علاوه بر این، تجمع اسید لاکتیک در کشتهای متراکم ممکن است بر متابولیسم سلولی تأثیر بگذارد.

 

  • سلولهای چسبنده

محیط قبلی را حذف کنید

سلول ها را با محلول نمک متعادل بدون کلسیم و منیزیم (سالین بافر فسفات ، محلول نمک متعادل هنکس و غیره) بشویید.

مواد جدا کننده (به عنوان مثال ، تریپسین) را اضافه کنید. در دمای 37 درجه سانتیگراد انکوبه کنید تا سلولها به طور کامل از ظرف جدا شوند (بسته به لاین سلولی 2 تا 20 دقیقه).

سلولها را مجدداً در محیط تازه پخش کنید، کاملاً پیپتینگ کنید تا سوسپانسیون تک سلولی به دست آید. اگر محیط شما سرم ندارد، باید عوامل جدا کننده را غیرفعال کنید، به عنوان مثال، با افزودن مهار کننده های تریپسین. تعداد کل سلول ها را اندازه گیری کنید (نگاه کنید به: شمارش سلول ها).

سلولها را روی یک ظرف یا فلاسک جدید با تراکم سلولی مورد نظر قرار دهید.

 

  • سلولهای معلق

– سلولها را با سانتریفیوژ متوسط ​​و مختصر (150-300 xg ، 3-5 دقیقه) سلولهای پلت جمع آوری کنید.

-محیط سلولی ​​را برداشته و به آرامی با محلول نمک متعادل مجدداً معلق کنید. به طور مختصر سانتریفیوژ (150 تا 300 xg ، 3-5 دقیقه) تا سلول های پلت تشکیل دهند.

-محلول نمک را بردارید و سلول ها را در محیط تازه مجدداً معلق کنید. اندازه گیری تعداد کل سلول ها (نگاه کنید به: شمارش سلول ها).

– سلول ها را روی یک ظرف جدید با تراکم سلولی مورد نظر قرار دهید.

– برای ثبت تعداد پاساژهای سلولی برای همه رده های سلولی ، باید یک روش استاندارد باشد. برای رده های سلولی اولیه با طول عمر محدود، این امر به پایش زنده ماندن آنها و برنامه ریزی آزمایشات قبل از رسیدن به پیری و توقف تقسیم کمک می کند. برای سلولهای جاودانه، نظارت بر سن آنها و طراحی آزمایشها تا تعداد معینی کمک می کند.

 

لینک های مفید:

دیدگاه شما
محصول با موفقیت به سبد خرید اضافه شد.